Het natuurbrandgevaar is het op dit moment code laden... in Arnhem.

Tribals April

De Stam van Lido is er maar druk mee. Elke maand weer een nieuwe uitdaging in scoutingstijl. Deze keer eentje om van te snoepen!

Na de koffie werden er 2-tallen gevormd die samen wat blaadjes, een zak marshmallows en een zakje spaghetti kregen. De opdracht was simpel: bouw er een toren mee van min. 68cm hoog, de basis van de toren mocht max. een A4-tje groot zijn en er moest een gewicht op kunnen rusten. Tsja, dat is wel een grappig materiaal om mee te bouwen. Als eerste maar eens de materiaaleigenschappen onderzocht. De spaghetti kan heel wat hebben als je maar niet duwt aan de zijkant. De marshmallows zijn zoet en plakkerig. Het was al snel duidelijk dat je de spaghetti kon zien als pionierhout en de marshmallow als een bindmiddel.

Herbert en ik hadden heel lang kunnen denken en filosoferen over het materiaal, de te bouwen constructie en de wijze waarop je stevigheid kunt krijgen in je bouwwerk. Een hijskraan heeft een duidelijke structuur, maar de Eiffeltoren ook. Het lijkt op elkaar, maar wat is beter? Teruggrijpend op het handboek pionieren ontdek je dat veel constructies gebaseerd zijn op een A-frame Wat is wijsheid, hoe combineer je al die kennis, en hoe maak je een eigen ontwerp? Herbert en ik kozen voor het Hornbach principe: niet denken maar doen.

De basis was snel in elkaar gezet, en dan maar de lucht in. De staanders voelden zwak aan, dus meerdere spaghettistaven naast elkaar gemaakt. Ook nog een paar kruisverbanden gelegd om het geheel wat te verstijven. Tsja, zo’n kruis kun je ook in het binnenste van het bouwwerk maken. Heeft dat nut, zo ja hoeveel win je ermee? Hornbach principe toepassen! Na een kwartiertje waren we 0,8 spaghetti eenheden hoog. Nu heb je ongeveer 2,2 spaghetti eenheden nodig om de benodigde 68cm te halen. Je raad het al, na 2 keer een kwartier verder bouwen op de zelfde manier was het bouwwerk 2,4 spaghetti eenheden hoog. Architect Herbert maakte met flair een draagplateau en voila, torentje af. Even wachten op de rest voor de test.

Helaas was de kleefkracht van de marshmallows niet afdoende. De toren zakte telkens een beetje in. Na een half uur opkrikken en verstevigen kon er getest worden. Een pakje drinken kon door de toren zeker 20 seconden onhoog gehouden worden. Test geslaagd en (uiteraard) een zeer tevreden constructieteam. Het toeval wil dat dit team meegaat met de welpen en shanti’s op kamp als kookstaf. Dat belooft wat… Hoe dan ook, we zijn weer verrast op een uitdaging en een leuk programma

Maar,
ik vind het volgende programma toch beter.

Dit bericht is geplaatst in Programma en getagd, . Bookmark de permalink.

Zoek op de site!

Volg onze Tweets!